Direct vanaf de eerste klanken van het intro Procession is het duidelijk: dit is onmiskenbaar Queen. Het oh zo fameuze gitaargeluid van Brian May herkent ieder zichzelf respecterende muziekliefhebber zonder enige vorm van twijfel. Maar ondanks het feit dat dit typisch Queen is, horen we een andere band dan de hitmachine die het vanaf eind jaren 70 werd.
Dit is een dubbel livealbum met twee shows uit 1974 waarop de sound van Queen nog gedomineerd wordt door Hardrock en Progrock. De eerste show is afkomstig uit maart van dat jaar. Registratie nummer twee is van ruim een half jaar later toen de band net hun derde album
Sheer Heart Attack had uitgebracht. De tracks van dat album (o.a
Killer Queen, Stone Cold Crazy, Now I'm here) zorgen voor het verschil. Verder zijn er qua songs veel overlappingen. Maar dat mag de pret niet drukken. Het is fantastisch om vergeten hoogtepunten uit het vroege Queen oeuvre te horen zoals
Ogre Battle, Great King Rat plus
Father and Son. Tracks die vrij snel na deze shows, toen het succes alleen maar groter werd van de setlist verdwenen. Eigenlijk hoeven we weinig over dit dubbelalbum te vertellen, of het moet zijn dat de bekende Queenkoortjes wel erg perfect klinken. Maar aan welk live-album is niet achteraf in de studio gesleuteld? Verder valt op dat Queen ook in die beginjaren al de gewoonte had een oude rock'n roll cover in de setlist op te nemen. Hier is dat op beide albums
Jailhouse Rock. En bij de tweede show horen we al God Save the Queen als afsluiter voorbij komen.
Kenners weten voldoende. Iedere liefhebber van Queen haalt met deze dubbelaar geen miskoop in huis. Nadelen? Ach, het is maar hoe je het bekijkt. De platenmaatschapij zorgt dat de fan weer iets te kiezen heeft of moet ik zeggen dat ze consument weer geld uit de beurs weten te kloppen door verschillende uitvoeringen van dit dubbelalbum uit te brengen. Een enkel cd, de vinyl uitgave, een DVD plus een superdeluxe box met prachtig boek. U mag kiezen.
Wat deze liveplaat ook nog duidelijk maakt, is hoezeer we Freddie Mercury missen: als frontman, zanger, liedjesschrijver, maar ook als ras-entertainer. Zo komen ze tegenwoordig nog maar zelden voorbij.
Cijfer: 8.5
Toptracks: Ogre Battle, Keep Yourself Alive, White Queen
Geen opmerkingen:
Een reactie posten