Bryan Adams - Tracks of my Years

Het zou wat ver gaan om te zeggen dat ik door slechts één album een zwak heb gekregen voor Bryan Adams. Natuurlijk was Reckless uit 1984 een meesterlijk en vet rockend album dat niet alleen zijn status als superster bevestigde en hem tevens een reeks klassiekers opleverde (Heaven, Summer of 69, Run to You, Somebody) om U tegen te zeggen. Er staan diverse tracks op die plaat die lang tot de soundtrack van mijn leven behoorde, zoals men dat dan zo mooi zegt.

Het waren echter ook de opvolgers van Reckless zoals: Into the Fire(87), Live!Live!Live(88) en Waking up the Neighbours (91)die bij mij vele rondjes op de draaitafel cq in de cd-speler hebben gedraaid. Daarna verdampte de interesse, maar wist de Canadees bij mij toch een dusdanig grote status te verwerven waardoor ik bij ieder nieuw album denk: ff checken. Het blijft bovendien een symapthieke gast, al verkoop je alleen daar geen platen mee. Nu is nieuw werk bij Adams eerder uitzondering dan regel want zijn laatste studioplaat is alweer zes jaar oud. Bovendien is bij Tracks of my Tears de term nieuw ook niet echt terecht. Het is namelijk een album dat grotendeels gevuld is met covers. Dat doet hij soms verdienstelijk : Any time at All(Beatles), Down on the Corner (CCR) of C'mon Everybody (Eddie Cochran) en zelfs Lay Lady Lay van Dylan luistert prima weg. Al zullen hardcore fans van deze bands mij bij het lezen van deze info nu liever levend villen. 

Want ieder mens kent wel een aantal tracks van zijn favoriete artiesten waar iedereen van af moet blijven. Dat heb ik zelf met God only Knows van The Beach Boys. Deze hit is als origineel zo onbeschrijfelijk mooi dat ik nog nooit een versie heb gehoord die ook maar enigszins in de buurt komt. Ook deze versie op Tracks of my Years niet. We kunnen het dus knap of knap stom van Adams vinden dat hij het toch doet, maar hij doet het en vindt dat hij het moet doen. Dat is zijn recht. Hij wil ons de liedjes laten horen die in zijn jeugd belangrijk voor hem waren. De typische hippiefoto op de cover is daarvan het bewijs. En voor een groot deel luistert Tracks of my Years gewoon lekker weg. Een nieuwe klassieker zit er echter wederom niet in. 

Toptracks: Lay lady Lay, Anytime at All, Down on the Corner
Cijfer: 7.0