Jett Rebel in Poppodium Grenswerk

Afgelopen vrijdag speelde Jett Rebel in Grenswerk. Bij het betreden van het Venlose poppodium hinkte ik op twee gedachten. Aan de ene kant wandelde ik blanco de popzaal binnen; het album Hits for Kids was een paar keer door mij beluisterd, maar zorgde voor nog geen definitief oordeel. Aan de andere kant waren er behoorlijk hoge verwachtingen door de positieve geluiden vanuit de pers en andere muziekkenners.

Om maar direct met de deur in huis te vallen: we zijn voor het einde van het concert weggelopen. Dat had meerdere redenen. Laat ik positief beginnen, want uiteindelijk deel ik niet de extase waarin popminnend Nederland zich nu bevindt als het om Jett Rebel gaat. Ja, de man heeft potentie en is een entertainer. Daarnaast heeft hij een fantastische band bij zich. Daar valt niets over te zeggen. Bovendien heeft Jett Rebel pas één volwaardig album uit, maar daar zit ook direct de pijn. Wie een show van 2.5 uur opvoert (en dat juich ik normaal gesproken ook alleen maar toe) dient wel over veel en ijzersterk materiaal te beschikken. Dat heeft hij nog niet.

Na ruim een uur spelen, checkte ik voor de eerste keer de tijd en dacht: hoe lang zullen ze nog spelen? Pas ruim een uur later kwam er een einde aan de reguliere show. De liedjes lijken echter te veel op elkaar of zijn m.i niet spannend genoeg om 2.5 uur te boeien. Wij bedankten dan ook vriendelijk voor de toegift. Jett Rebel is in de afgelopen maanden terecht met Prince vergeleken, maar het kopiëren is mij iets te ver doorgeschoten. Iedere gitaarlick, elk melodietje, gewoon alles, ja zelfs de mimiek van Prince was puur één op één gejat. Er werd mij te veel gejat. Geef er dan een eigen draai aan. Voor mijn gevoel is daar nu nog geen sprake van. Jett Rebel is een Prince coverband, zonder dat er nummers van His Royal Badness gespeeld worden. Het begon na een tijdje zelfs te storen. Een beetje 'too much'. Zelfs de wijze waarop de band op het podium stond opgesteld deed mij aan The Revolution - de voormalige begeleidingsband van Prince - denken.

Een ander pijnpunt, maar daar kon de band niets aan doen, was het vreselijke publiek in Grenswerk. Bij de eerdere concerten die ik in dit piepjonge poppodium bezocht, was daarvan nog geen sprake. Vanavond stond er een uitgaanspubliek dat bezig was met vergaderen, zuipen, het oefenen voor de 4-daagse en vooral met zichzelf. Zeker op onze plek, ergens op 2/3e van de zaal was het vaak onmogelijk om de focus lang op het concert te houden. Ik waande mij midden in een kroeg. Jammer, maar het speelde mee om eerder te vertrekken.

Laat ik Jett Rebel verder niet te kritisch benaderen. Hij is jong, pas begonnen, heeft zeker veel potentie en weet prima muzikanten om zich heen te verzamelen. Dat zorgt voor een stevig fundament. Nu het repertoire verder uitbouwen en minder op de stijl van Prince leunen. Misschien zeg ik dan over een paar jaar: Is het toch nog goedgekomen met die jongen.

Rob